Akıl başı dardan alır: Ömrümden ömür çaldım!

Ne makama güce taptım Ne de eğri yola saptım Az aşımı azık yaptım Akıl başı daldan alır Cansızoğlu ÖMRÜMDEN ÖMÜR ÇALDIM Uymadım düzene, dımdızlak kaldım Kime dert anlatsam, kime ağlasam Dobra dobra olup, ömrümden çaldım Bilmem ki yaramı, nasıl dağlasam Söyle yurdum söyle, nasıl dağlasam? Arsızlık yüzsüzlük, ölsem yapamam Yalaka olamam, güce tapamam Doğrucu Davut'um, haktan sapamam Bilmem ki rızkımı, nasıl sağlasam Söyle yurdum söyle, nasıl sağlasam? Çorak bir dönemde, sararıp soldum Beş on tel saçım var, onu da yoldum Sağır zamanlarda, çığlıkla doldum Bilmem ki özümü, nasıl çağlasam Söyle yurdum söyle, nasıl çağlasam? İsyanım düzene, eşitsiz çarka Yalana dolana, her yerde arka Tanrı bile küsmüş, adamcı şarka Bilmem ki bahtımı, nasıl tığlasam Söyle yurdum söyle, nasıl tığlasam? Cansızoğluyum dost, Toroslar huyum Vurdukça bağrıma, fışkırır suyum Kabıma sığmadım, neylesem buyum Bilmem ki dilimi, nasıl bağlasam Söyle yurdum söyle, nasıl bağlasam Şiir: Himmet Cansız (Cansızoğlu) Kişiyi değerli kılan; ne kökü, ne gövdesi, ne inancı, ne düşüncesi, ne fiziksel özellikleri, ne ekonomik durumu, ne siyasal ve toplumsal konumu, ne ünvanı, ne de titridir. İnsanı değerli kılan; yüksek karakteri, erdemi, vicdanla denetlediği aklı ve zekası, ufku, yufka yüreği, çelik gibi iradesi, söylem ve eylem tutarlılığıdır. Her kişinin bir görüşü vardır da, ancak; insan olmak duruş ister. Şiirler ve yazı : Himmet Cansız