Namusun Özünü Boşaltan Namussuzlar!

NAMUSUN ÖZÜNÜ BOŞALTAN NAMUSSUZLAR! Ulusunu ve seçmeni dolandıran herkes namussuzdur! Kadınlara özgü bir kavram değildir namus, insana özgü bir kavramdır. Nomos terimi eski Yunanca'dan Arapça'ya, Arapça'dan da Türkçe'ye geçmiş ve namus biçimini almış. Namus felsefi bir terim. Özgün anlamı; yasa, kural, düzen, ahenk, uyum demek. Namus, Arapça'da anlam daralmasına uğramış ve namussuzca kadınının apış arasına kadar sıkıştırılmış bahtsız bir sözcük. Namusun kadını erkeği olmaz. Kamu kaynaklarını yağmalayan, emek ve inanç sömüren, istismarcı, yağmacı, talancı, yalancı, yalama, yalaka, arsız, hırsız, hileci, sahtekar, halk ve seçmen dolandıran fırıldaklar; ahlak ve erdem yoksunu herkes namussuzdur. DOĞRU KİM EĞRİ KİM HİÇ BELLİ DEĞİL Bende bu dünyaya geldim geleli Kimim var kimim yok hiç belli değil Aklım erip kendim bildim bileli Doğru kim, eğri kim, seç belli değil Soğukta, sıcakta, dağ bayır gezdim Boranı, dalazı, esmeden sezdim Namuslu gözüken puştlardan bezdim Temiz kim, kirli kim, kıç belli değil İyilik yolunda, sessiz yürüdüm Karakış ayında, kar buz sürüdüm Sırtlanlar kurdum der, gamdan çürüdüm Sülük kim, yavşak kim, piç belli değil Ülke, ulus diye özümü verdim Ne akı ne pakı ne halkı yerdim Okudum düşündüm sandım ki erdim Koyun kim, kuzu kim, koç belli değil Gece gündüz yazıp düşlere daldım En zor zamanlarda yalnızca kaldım Çaldıysam aşk ile salt gönül çaldım Hırsız kim, bekçi kim, suç belli değil Ayrımsız herkesin hatırın sordum Kötülüğü bile uğura yordum Hayyam gibi dolup içkiye vurdum Saki kim, sarhoş kim, iç belli değil Mutlu azınlık tok milyonlar harap Çakalların suyu halk kanı şarap Ülkenin başında bin türlü çorap Börü kim, tilki kim, taç belli değil Faizci tefeci yığmış parayı Kodaman beylerin beş on sarayı Yoksul nasıl sarsın onmaz yarayı Yiyen kim, kusan kim, aç belli değil Aydın bulamazken gazı kömürü Kara şarlatanlar inanç sömürü Ey Tanrım sen koru kalan ömürü Odun kim, ateş kim, saç belli değil Cansızoğlu'm güven, en sağlam dalın Anaç toprak yârin çiçekler balın Ölünce bir çift taş dünyalık malın Bugün mü, yarın mı, göç belli değil Şiir: Himmet Cansız