14 Şubat: Bir Günlük Aşk mı, Ömürlük Vefa mı?

Sevginin adının konduğu bir gün, bir insana duyulan sevgi; elini tutarken yüreğinin ısınmasıdır. 14 Şubat Sevginin her hâlini hatırlama vesilesidir.

14 Şubat: Bir Günlük Aşk mı, Ömürlük Vefa mı? Yarın 14 Şubat… Takvim yaprakları yine kırmızı kalplerle süslenecek. Vitrinler allı pullu, çiçekçiler telaşlı, restoranlar dolu olacak. Peki gerçekten nedir bu 14 Şubat? Sevgililer Günü’nün kökeni, Roma Katolik Kilisesi’nin 14 Şubat’ı Aziz Valentine adına ilan ettiği güne dayanır. Rivayete göre Roma İmparatoru Claudius II askerlerin evlenmesini yasaklamış, Valentine ise âşıkları gizlice evlendirdiği için idam edilmiştir. Aşk uğruna can verdiği söylenen bir din adamının anısı, yüzyıllar içinde romantizmin sembolüne dönüşmüştür. Bir başka anlatım ise Antik Roma’daki Lupercalia festivaline uzanır. Bereket ve arınma törenleriyle kutlanan bu şenlik, zamanla Hristiyanlık etkisiyle dönüştürülmüş; 14 Şubat, aşk ile özdeşleşmiştir. Orta Çağ’da, özellikle İngiltere ve Fransa’da 14 Şubat’ın “kuşların eşleşme günü” olduğuna inanılır; insanlar birbirlerine notlar gönderir, “Valentine” diye hitap ederdi. 1800’lü yıllarda Amerika’da ilk kartların gönderilmesiyle bu gün ticari bir boyut kazandı. 1969 yılında Kilise takviminden Aziz Valentine günü çıkarılmış olsa da, 14 Şubat artık dünyada milyonlarca insanın kutladığı bir gün haline gelmişti Türkiye’de 14 Şubat Ülkemizde ise Sevgililer Günü özellikle 1980’li yıllardan sonra yaygınlaştı. Büyük şehirlerde başlayan kutlamalar, zamanla Anadolu’ya yayıldı. Çiçekçiler, kuyumcular, hediyelik eşya mağazaları için 14 Şubat ekonomik hareketlilik demek oldu. Tahminlere göre dünyada bu gün yaklaşık 1 milyar kart gönderiliyor. Ticaret canlanıyor, piyasa hareketleniyor. Evet, gerçek bu. Ama bir de başka bir gerçek var… Sevgi Bir Güne Sığar mı? Sevgi, vitrinde satılan bir paket değildir. Aşk, kırmızı bir kutuya konulup akşam yemeğinde açılan sürpriz değildir sadece. Sevgi; hastalıkta başucunda beklemektir. Sevgi; zor gününde omuz olmaktır. Sevgi; tartışsan da vazgeçmemektir. Bir ömür aynı yastığa baş koyan eşlerin sabrıdır sevgi. Yıllar geçse de “iyi ki varsın” diyebilmektir. 14 Şubat güzel bir vesiledir. Bir çiçek almak güzeldir. Bir hediye almak hoş bir inceliktir. Ama en kıymetlisi nedir biliyor musunuz? İçten bir cümle… Samimi bir sarılış… “Sıkıca iyi ki varsın” diyebilmek… Gerçekçi Bir Bakış Evet, bu gün ticari yönü ağır basan bir gün haline gelmiştir. Reklamlar, kampanyalar, indirimler… Ama bu, sevginin değerini azaltmaz. Önemli olan şu: Sevgiyi sadece 14 Şubat’a hapsetmemek. Bir mesaj atmak için özel günü beklememek. Bir çiçek almak için kampanya kovalamamak. Bir kalbe dokunmak için takvime bakmamak. Çünkü aşk, takvimle ölçülmez. Sadakat indirime girmez. Vefa sezonluk değildir. Son Söz olarak da derim ki ; 14 Şubat’ı kutlayalım… Ama bir günle sınırlı kalmayalım. Bir gün değil, 365 gün analım, sayalım, sevelim. Hediye şart değil; bir güzel cümle, bir öpücük yeter. Her günümüz sevgililer günü olsun. Berhudar olalım, yeterli… Unutmayalım ki: Aşk bir güne sığmaz; ama bir gün, aşka vesile olabilir. 14 ŞUBAT Bir Günlük Aşk Değil, Ömürlük Vefa… 14 Şubat ve Sevginin Gerçek Yüzü, Sevginin adının konduğu bir gün, bir insana duyulan sevgi; elini tutarken yüreğinin ısınmasıdır. Ama sevgi sadece iki kalp arasında değildir. Sevgi; Bir annenin evladına duasında, Bir babanın sessiz fedakârlığında, Bir çocuğun masum gülüşünde saklıdır. Sevgi; Toprağa basarken hissedilen vatan kokusudur. Gökyüzünde dalgalanan ay yıldızlı bayrağa bakınca göğsün kabarmasıdır. Millet olmanın omuz omuza verdiği güçtür. Gerçek sevgi; Bir kişiden başlar, Aileye yayılır, Millete kök salar, Vatanda anlam bulur. Sevgi varsa umut vardır. Sevgi varsa birlik vardır. Sevgi varsa biz varız. 14 Şubat sadece bir gün değil; Sevginin her hâlini hatırlama vesilesidir. Bir gün değil, 365 gün sevelim. Her günümüz Sevgililer Günü olsun. Dilber Köse