Alanya Kalesi’ninde Sahurda Niyet

Ve işte bir anda, kalemimin ucundan dökülen kelimeler: Niyet…

Niyet… Bu gece sahurumu Alanya Kalesi’nin içinde, ailemle beraber sessiz ve manidar bir mekânda yaptım. Yanımda kalemim ve ajandam vardı; her gittiğim yere onları götürmek, benim için küçük ama vazgeçilmez bir alışkanlık. Ve işte bir anda, kalemimin ucundan dökülen kelimeler: Niyet… Oruç, sadece açlığa ve susuzluğa sabretmek değildir. Oruç, ruhu dinlemek, kalbi arındırmak, sabrı ve paylaşmayı hatırlamaktır. Peygamber Efendimiz buyurur: “Oruç, sabırdır; her türlü kötülükten sakınmaktır. Kim oruçluyken kötü söz söylemez, kötü davranmazsa, Allah onu bağışlar.” Sahurda, kalemimin ucundan dökülen “niyet” kelimesi bana hem kendi yolculuğumu hem de etrafımdaki insanları hatırlattı. Oruçta yalnızca kendi bedenimizi değil, aç ve yalnız olanları da düşünürüz. Küçük bir tebessüm, bir paylaşım, bir yardım… Hepsi birer merhamet tohumu. Niyetimi aldım, çıktım yola… Yol neresidir? Yol, kalbin huzura erdiği, vicdanın sesini duyduğun her andır. Ve her niyet, küçük de olsa bir başkasının gönlüne dokunuyorsa, oruç yalnızca bireysel bir ibadet değil, ortak bir iyilik hâline gelir. Bu gece Alanya Kalesi’nde, sessizlik ve manzara arasında, kalemimin ucundan dökülen kelimeler bana bir kez daha şunu hatırlattı: Niyet, sadece bir söz değil, yolculuğun pusulasıdır. SANA VASITADIR Gün bitince hüzün çöker geceye Sevda destan olur sığmaz heceye Sana vasıtadır sâlih ameller Melek sevabını sunar Yüce’ye Sevgilerimle… Gülzâre Gülizar ALTAY