YARIYA ÇEKİLEN BAYRAK: 1938'DEN GÜNÜMÜZE UZANAN ATATÜRK ŞİİRİ

Hâmit Mâcit Selekler'in 10 Kasım 1938'in derin hüznünü dizelere taşıdığı "Yarıya Çekilen Bayrak" şiiri, yıllar sonra Kalp Gazetesi okuyucularıyla buluşuyor.

Bir milletin ortak acısı dizelere döküldü   Antalya'nın yetiştirdiği değerli şairlerden Hâmit Mâcit Selekler'in, Atatürk'ün vefatının ardından kaleme aldığı "Yarıya Çekilen Bayrak" adlı şiiri, aradan geçen yıllara rağmen taşıdığı anlam ve duyguyla yeniden okuyucuyla buluşuyor.   İlk kez 1 Aralık 1938 tarihinde Varlık Dergisi'nde yayımlanan şiir, 10 Kasım 1938'de yaşanan büyük kaybın ardından milletin duyduğu derin üzüntüyü, sonbaharın hüznü ve yarıya çekilen bayrak simgesiyle anlatıyor.   Şiirin Kalp Gazetesi okuyucularıyla buluşmasına vesile olan isim ise şairin oğlu, aynı zamanda gazetemizin yazarlarından Prof. Dr. Kaynak Selekler oldu.   Aradan geçen 88 yıla rağmen şiirin dizelerinde hissedilen özlem, yas ve Atatürk sevgisi, bu eseri yalnızca edebî bir çalışma olmaktan çıkararak dönemin duygularını geleceğe taşıyan kıymetli bir edebiyat belgesi hâline getiriyor.   Kalp Gazetesi olarak, Türk edebiyatının bu değerli eserini ve Hâmit Mâcit Selekler'in hatırasını okuyucularımızla paylaşmaktan mutluluk duyuyoruz.   YARIYA ÇEKİLEN BAYRAK   I   Bayraktar bayrağı yarıya çekti: İkinci teşrinin onuncu günü, Sonbaharın bütün tasası, hüznü Artık yaprak yaprak dökülecekti.   Atatürk, bizimdi, büyüktü, tekti. Ölüm sardığı gün güzel yüzünü Bu derin azabın üzüntüsünü- Bizimle birlikte bir dünya çekti.   Bayrağı yarıya çeken bayraktar! O’nun cihan-değer, kutlu naşını Bizim bayrağımız sardığı zaman,   An hicranlarını, dök gözyaşını. Ve nemli sabahtan solan akşamdan Muhteşem çelenkler örsün sonbahar!   II   Bahçede solan güz, sen ölmeseydin, Bu kadar sararıp solmayacaktı.   Şu yaşlı, bu genç yüz sen ölmeseydin, Bu kadar sararıp solmayacaktı.   Kırılmış gönlümüz, sen ölmeseydin, Bin yasla boşalıp dolmayacaktı; Kırılmış gönlümüz, sen ölmeseydin, Bir anda perişan olmayacaktı.   Goncalar dağılmış, yapraklar sarı, Dallarda sustu kuş cıvıltıları. Atam hayat mıydın, bahar mı, neydin?   Sen nasıl ölürsün anlayamadık, Bizi tâ derinden yaktı ayrılık. Atam ölmeseydin, sen ölmeseydin.   Şair: Hâmit Mâcit Selekler   İlk yayın: Varlık Dergisi, Cilt 6, Sayı 128, Sayfa 154, 1 Aralık 1938.   Kalp Gazetesi'ne ileten: Prof. Dr. Kaynak Selekler