Mahallenin Vicdanı: Muhtar ve Kadın Eli

Gönül Köprüleri Kuran Bir Muhtarlık Gülten Yurtlak’ın kurduğu sistem çok sade ama çok güçlü: Mahallesinde dayanışmanın, güvenin ve değişimin öncüsü...

Mahallenin Vicdanı: Muhtar ve Kadın Eli Muhtar… Kelime anlamıyla “seçilmiş kişi.” Ama aslında bir mahallenin vicdanı, sesi, hafızasıdır. Türkiye’de bugün yaklaşık 50 bin muhtarlık bulunuyor. Ne yazık ki bu büyük sayının içinde kadın muhtarların oranı hâlâ çok düşük. 2024 verilerine göre kadın muhtar sayısı yaklaşık 1.680 Yani her 100 muhtardan yalnızca 3’ü kadın. Bu tablo bize açık bir gerçeği gösteriyor: Kadınlar yerel yönetimlerin en temel halkası olan muhtarlıkta bile yeterince temsil edilemiyor. Oysa tarih bize başka bir yolun mümkün olduğunu çoktan göstermişti. 1933 yılında Aydın Demircidere’de Gül Esin, Türkiye’nin ilk kadın muhtarı seçildi. Aradan geçen onca yıla rağmen hâlâ aynı soruyu soruyoruz: Neden bu kadar az? Kadın Adayları Destekleme Derneği (KA.DER) bu durumu şöyle özetliyor: Kadın muhtarlar yalnızca seçilmiş yöneticiler değil; mahallelerinde dayanışmanın, güvenin ve değişimin öncüleri. Her biri, başka kadınlar için açılan bir kapı, yakılan bir ışıktır. İşte tam da bu noktada yolumuz Antalya Kepez Göksu Mahallesi’ne düşüyor. Göksu Mahallesi’nde Bir Kadın Muhtar: Gülten Yurtlak Göksu Mahallesi, yıllarca çarpık yapılaşmayla anılmış; bugün ise alt ve üst yapısıyla yeniden düzenlenen, dönüşüm sürecinde bir mahalle. Ama asıl dönüşüm, binalarda değil…İnsanlarda. Göksu Mahallesi Muhtarı Gülten Yurtlak, görevini yalnızca imza atan bir makam olarak değil; el uzatan, dinleyen, takip eden bir sorumluluk olarak görüyor. Kendisini ziyaret ettiğimizde, muhtarlık binası adeta yaşayan bir merkez gibiydi. Biri bilgi almaya gelmişti, Biri evime yürüyerek gidebiliyorum, Biri çocuk malzemeleri getirdim, Biri çalışmalar da bana ihtiyaç var mı ? Biri “bana da bir gıda paketi düşer mi” diye soruyordu. Ve en dikkat çekeni… Muhtarlık binasının önünde kurulan masalar... Üzerinde tek bir cümle yazıyordu:  “İhtiyacın Kadar Al Komşuluk Dayanışması” Gıdalar , Giysiler, ayakkabılar… Göksu Mahallesinde yalnızca gıda ve giysiyle değil, medikal ihtiyaçlara kadar koşan bir muhtar O. Bir ihtiyaç için kapı kapı dolaşmaktan çekinmeyen; Konyaaltı Belediyesi’nden bir hasta ranzası, Kepez Belediyesi’nden havalı yatak, başka bir belediyeden başka bir ihtiyaç temin ederek, “bu benim görev alanım değil” demeden, insanın derdini merkeze alan bir anlayışla hareket ediyor. Onun muhtarlığında sınırlar haritalarla değil, vicdanla çiziliyor. Hem çok anlamlıydı hem de insanın içini burkan bir hatırlatma gibiydi. Beni çocukluğuma, rahmetli dedemin anlattığı eski zamanlara götürdü. Meydanlara, cami önlerine, tekke avlularına bırakılan emanetlere, … Gönül Köprüleri Kuran Bir Muhtarlık Gülten Yurtlak’ın kurduğu sistem çok sade ama çok güçlü: Veren el ile alan el arasında gönül köprüleri kurmak. Mahallesindeki çocukları tanıyor, Yaşlıları biliyor, Sokaktaki kediyi, köpeği dahi sahipleniyor. Kahve tadında, içten bir sohbetin ardından ihtiyaç sahibi ailelere koliler ulaştırılıyor. Sessizce… Gösterişsizce… Ama tam yerini bulan bir iyilikle. Göksu Mahallesi’nde yapılan bu çalışmalar, aslında bize şunu hatırlatıyor: Muhtarlık, sadece bir idari görev değil; insani bir sorumluluk. Son Söz olarak, bugün Türkiye’de kadın muhtar sayısı az olabilir. Ama her biri, bir mahallede sevgi yumağı olmayı başarıyorsa, umut var. Umut hâlâ canlıdır. Göksu Mahallesi’nde bu umut var. Bu umut, Muhtar Gülten Yurtlak’ın emeğinde, yüreğinde ve kurduğu dayanışmada büyüyor. Gerçek sevgi; Mesafeleri aşar, zorlukları küçültür, mahalleleri güzelleştirir. Ve bazen… Bir muhtarlık binasının önündeki masada başlar... Dilber KÖSE