ŞEHİTLER HAFTASI (14-20 Nisan)

ŞEHİTLER HAFTASI (14-20 Nisan) Bu vatan için kanını ve canını veren aziz şehitlerimizi bir kere değil, defalarca saygıyla anmalıyız... ! . Ölümün üzerine gözlerini kırpmadan giden, kanlarıyla bayrağımıza al rengini veren bu insanlar, geride bize bu cennet vatanı bıraktılar. Ruhları Şad, Mekanları Cennet Olsun. Şehitle haftası münasebeti ile dünden bu güne ve  başta Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşları olmak üzere, canları pahasına vatan topraklarını savunarak bizlere Türk Bayrağı altında yaşama şerefini veren Aziz Şehitlerimizi saygı ve  sevgi , minnetle anıyoruz... Ey şehid oğlu şehid isteme benden makber, Sana âgûşunu açmış duruyor peygamber… Şehitler haftasın da Vatan uğruna canlarını feda eden aziz şehitlerimizi rahmet ve minnet ile yâd ediyoruz.... Şehit, Allah rızası için; din, vatan, millet uğruna canını veren Müslüman kişiye denir. Şehitlik, islam dininde peygamberlikten sonra gelen en yüce mertebedir. Bizim milletimizde bu mertebeye ulaşmak, vatanı ve milleti için canını vermek şereflerin en büyüğüdür... . Atalarımız bu toprakları Müslüman toprağı yapmak, buradaki insanlara İslam dinini anlatmak için yüzyıllarca uğraştılar. Pek çok kanlı savaşa, pek çok kahramanlığa sahne oldu bu topraklar. Yapılan savaşlarda birçok kişi şehitlik mertebesine erişti. Ve bu topraklar da islam dini ile şereflendi. . Ele geçirdikleri toprakları sömürmek yerine oralara himmet götürdü atalarımız. . Birçok yere, o zamanki medeniyeti temsil eden cami, köprü, medrese gibi eserler yaparak adeta bu toprakların gerçek sahibi durumuzu gösterdiler. . Binlerce yıldır bizim olan, kanımızla suladığımız, yaptığımız eserlerle adeta tapuladığımız bu topraklara göz dikenler oldu. . Anadolu, parçalanan Osmanlı Devleti'nin elinde kalan son değerli toprak burasını da elimizden alarak, adeta yüzyılların intikamını almak istediler. . Dört bir yandan, dönemin en ölümcül savaş makineleriyle üzerimize saldırdılar. Yıllarca savaşarak yorgun düşen bu millet, ilk başlarda kaybeder gibi göründü. İman gücüyle, cesur askerleriyle, bağrından çıkan Mustafa Kemal gibi dehalarıyla kötü gidişi önlediler. . Göğüslerini siper ederek bu cennet vatanı korumasını bildiler. Çanakkale'ye vatanını savunmaya giden, Arıburun cephesinde savaşırken şehit düşen Kınalı Hasan adındaki Mehmetçiğin cebinden, bir mektup çıkmıştı... Annesinden gelen mektupta şunlar yazılıydı: "Ey gözümün nuru Hasan'ım, köyümüzde rahat rahat oturalım mı vatan sevgisi içimizde alev alev yanıyor. Sen ecdadından, babandan aşağı kalamazsın... Ben senin anan isem, beni ve seni Allah yarattı, vatan büyüttü. Allah bu vatan için seni besledi. Bu vatanın ekmeği iliklerinde duruyor. Sen bu ailenin seçilmiş kurbanısın. Hasan'ım, söyle zabit efendiye, bizim köyde kurbanlık koyunlar kınalanır. Ben de seni evlatlarımın arasından vatana kurban adadım. Onun için saçını kınalamıştım. El hükmü billâh, Allah seni İsmail peygamberin yolundan ayırmasın. Seni melekler şimdiden rahmetle anacaktır. Gözlerinden öperim. Anan Hatice." . Bu sözler, genci yaşlısı, erkeği kadını tüm Türk Milleti için Vatan ve millet sevgisinin ne kadar yüce bir değer olduğunu göstermektedir. Günümüzde de askere giden delikanlılarımızın eline kına yakılmasını sebebi budur. Her biri vatana kurban olmaya hazırdır. . Dur yolcu! Bilmeden gelip bastığın Bu toprak, Bir devrin battlğl yerdir. Eğil de kulak ver, bu sessiz yığın, Bir vatan kalbinin attığı yerdir. Bu ıssız, gölgesiz yolun sonunda, Gördüğün bu tümsek, Anadolu'nda, İstiklal uğrunda, namus uğrunda, Can veren Mehmet'in yattığı yerdir... . Bizler yaşayalı, var olalı diye  canlarını yok sayan, haklarını asla ödeyeceğimiz Aziz Şehitlerimiz, Ulusal bütünlüğümüzün en önemli sonsuz göstergesidir... Vatanımızı kanları, canları pahasına koruyan, onurumuzu, bağımsızlığımızı tehdit eden, birlik ve bütünlüğümüze kasteden her türlü kalkışmaya karşı çıkıp, bu uğurda canını feda eden, tüm Şehitlerimize Şehitle haftası münasebeti ile de binlercekez rahmetle ve şükranla anıyoruz. . ...Şehidlerle İlgili Bâzı Hadîs-i Şerîfler... “De ki: Bizim için siz, (şehitlik veya zafer olmak üzere) ancak iki güzellikten birini azabı bekliyoruz. Haydi bekleyedurun. Şüphesiz biz de sizinle birlikte beklemekteyiz.” (Tevbe, 52) “Allah yolunda hicret edip sonra öldürülen yahut ölenleri hiç şüphesiz Allah güzel bir rızıkla rızıklandıracaktır. Şüphesiz Allah, evet O, rızık verenlerin en hayırlısıdır.”     (Hac, 58) “O halde, dünya hayatını ahiret karşılığında satanlar, Allah yolunda savaşsınlar. Kim Allah yolunda savaşır da öldürülür veya galip gelirse biz ona yakında büyük bir mükâfat vereceğiz.” (Nisâ, 74) “Müminler içinde Allah'a verdikleri sözde duran nice erler var. İşte onlardan kimi, sözünü yerine getirip o yolda canını vermiştir; kimi de (şehitliği) beklemektedir. Onlar hiçbir şekilde (sözlerini) değiştirmemişlerdir.” (Ahzâb, 23) “Allah, mü'minlerden mallarını ve canlarını, onlara (verilecek) cennet karşılığında satın almıştır. Onlar, Allah yolunda savaşırlar, öldürürler ve öldürülürler. (Bu), Allah üzerine hak bir vaattir…” (Tevbe, 111) “Kim Allâh'a ve Rasûl'e itâat ederse, işte onlar, Allâh'ın kendilerine nîmet verdiği peygamberler, sıddîklar, şehitler ve sâlihlerle beraberdir. Onlar ne güzel arkadaştırlar.” (Nisâ, 69) “Allah yolunda öldürülen şehittir; Allah yolunda ölen şehittir; bulaşıcı hastalıktan ölen şehittir; ishâlden ölen şehittir; boğularak ölen şehittir.” buyurdu. (Müslim, İmâre, 165; İbn-i Mâce, Cihâd,17) “Her kim, bugün düşmandan yüz çevirmeyip sebât eder, şehit düşerse, Cenâb-ı Hak elbette onu cennete koyacaktır. Bugün şehit olanlara Firdevs Cenneti hazırdır. Hücûm ediniz, hamle ediniz!” (İbn-i Hişâm, II, 267-268) “Şehitliği gönülden arzu eden bir kimse, şehit olmasa bile sevâbına nâil olur.” (Müslim, İmâre, 156) “Ümmetime ağır gelmeyecek olsaydı, hiçbir seriyyeden geri kalmaz, hepsine katılırdım. Allah yolunda şehit olmak, sonra diriltilip tekrar şehit olmak yine diriltilip tekrar şehit olmak isterdim.” (Buhârî, Îman, 26; Müslim, İmâre, 103, 107) Tüm Şehitlerimize Allah'tan Rahmet diliyor, şehitlerimizi saygı ve minnetle anıyoruz. Mekanları Cennet Olsun… Şehitler Ölmez, Vatan Bölünmez.