Bayrak, rüzgârın keyfine göre dalgalanan bir kumaş değildir.

Ay Yıldızın Adı: Türkiye Bayrak, rüzgârın keyfine göre dalgalanan bir kumaş değildir. Bayrak, bir milletin nefes aldığı yerdir. Soluk alırken “vatan”, soluk verirken “şehit” diyen bir hafızadır. Hilal, göğe açılmış bir dua gibidir; secdeyle yükselir, teslimiyetle parlar. Yıldız ise tesadüf değildir; Türk’ün alnına yazılmış istikamettir. Karanlıkta bile şaşmayan bir yürüyüştür. Kırmızı bir renk değildir. Kırmızı, “geri dönmem” diyenlerin hatırasıdır. Toprağa düşerken bile vatanı düşürmeyenlerin sesidir. O yüzden bayrağa bakarken sadece gökyüzünü değil, tarihi görürüz. Bayrak namustur; çünkü emanetle taşınır. Bayrak şandır; çünkü eğilmeden dalgalanır. Ve bayrak, bir milletin başını dik tutma sebebidir. Atatürk, bu millete yalnızca bir devlet bırakmadı; başını eğmeden yaşama ahlakı bıraktı. “Bayrak yere düşerse, millet diz çöker” demeden, bunu yaşayarak öğretti. O yüzden ay yıldız sadece göklerde değil, omuzlarımızdadır. Şan, bağırmak değildir. Şan, gerektiğinde susup dimdik durabilmektir. Millet olmak, aynı sınır içinde yaşamak değil; aynı bayrağa yemin etmektir. Bugün bayrağa uzanan her kirli el, yalnız bir kumaşa değil, şehit kanıyla yoğrulmuş bir inanca uzanmaktadır. Ama bilinsin ki ay yıldız, milletin kalbinde dalgalanır. Kalp durmadıkça bu bayrak yere düşmez. Çünkü bu bayrak, Türkiye’dir.