Türküleri demli çayı Mor kuzuyu yağız tayı Toroslarda dolunayı Yazı güzü her dem sevdim   Dostlar,  Nedense ben yayı sevemedim. Önce yayı bi açıklayalım.  Haziran, Temmuz, Ağustos aylarını kapsayan mevsimin adı, geleneksel halk takviminde yaydır.  Yaz, ilkbaharın Türkçesi. Bahar Farsça bir sözcük. Ne hikmetse yaya yaz diyoruz artık.  Oysa yay, ne güzel bir mevsim adı.  Yaz gibi, güz gibi, kış gibi, yay da ak pak Türkçe bir sözcük.    Yayla/yaylak yaydan,  Yazla/yazlak (yazlık) yazdan, Kışla/kışlak kıştan,  Güzle/güzlek de güzden türetilmiş.  Hepsi de, konar göçer Yörük kültüründe geçici süreli yurtlama adları.   Dostlar,  Benim için yay, sadece Toros dağlarına, yaylalara çıkınca güzel. Dedim ya, yayı sevemedim bir türlü ben.    Çocukluğum deniz kıyılarında geçseydi, sevebilirdim belki de.  Kışla hiç bir sorunum olmadı ama. En sevdiğim iki mevsim güz ve yaz. (Sonbahar ve ilkbahar).    Nasıl sevilmez güz? En güzel sarı hangi sarı derseniz, ben güz sarısı derim. Dalından kopmaya hazır, rüzgarlarla savrulan sarı yapraklar... Yağmur aşkıyla yanıp tutuşan, ilk yağmurla da lirik şiir gibi kokan yağız toprak... Ekim dedi mi de,  Torosların eteklerinde tütül türül tüter pürenler. Ak pembe, allı morlu çiçeğe dururlar... Arılar; püren çiçeklerine konup, bal devşirir özenle. Püren balına da doyum olmaz ki...  Bal gömeçleri kızılcık (polen) deposu. Hafif kekremsidir tadı ama. Özgün ve özel bir baldır püren balı. Yerken, boğazınızın yandığını hissedersiniz azcık.    Eylül geldi, güz geldi, yavaştan güz çiçekleri boy verir. Hoş geldin şiir Eylül. Merhaba şair güz.    Madem bu kadar yaz dedik, güz dedik, püren dedik.  Püren için yazdığım dizeyle son vereyim yazıya.    PÜREN ÇİÇEĞİM Akdeniz'ün sırtı, Toroslar yören Rengine tutulur, uzaktan gören Arılar tepende, eyler kut tören Sonbahar gelince, dizemde eren Mor pembe çingenem, güzelim püren Yazı ve dizeler: Himmet Cansız  Fotolar: Çiçeğe durmuş Pürenler.  Taş masada demli çayım. Akbaş köyü, Serik.