TÜRKÜLERİ YAKANLAR YASALARI YAPANLARDAN GÜÇLÜDÜR"

Yaşamları sıradandı, ama yaptıkları iş sıra dışı. Memleketim Serik'in yetiştirdiği iki güzel insandı onlar. Sahi kimdi kahraman? Ulusu için tarih yapandı, tarih yazandı. Üretendi, yaratandı. Biri, Türk yaylı çalgılarının atası ığlığı çalar, biri de kemanı tersten çalardı. Onlar; türkülere dil veren, iki güzel insandı... Onlarla çok güzel anılarım var. Onlar ki ölümsüzdür. "Ölürse ten ölür canlar ölesi değil.." Her ikisi de dilleriyle, telleriyle yüreğimizde yaşıyor. Biri Ulu Yörük Emin Kök, diğeri Ulu Abdalan Mehmet Nazlı. İkisine de kalem oynattım. MEHMET NAZLI Çok severdi O'nu engini düzü Sonbaharda soldu kemanın yüzü Göçtü ya Serik' in Nazlı gündüzü Güle güle hey dost can Mehmet emmi Dörtlük: Himmet Cansız ULU KÖK EMİN KÖK Beş bin yıllık andaç, ıklığ elinde Çağların öyküsü, izler yüzünde Gözlerinde keder, sızı belinde Ulu kök Emin Kök, yamaç düzünde Ne seksen, ne doksan, tam yüz yaşında Çalgısının yayı, apak kaşında Efsane taşımış, dağlar başında Ulu kök Emin Kök, Ata izinde Oğuz Türkmen oğlu, ak saçlı Yörük Gözleri dumanlı, yüreği körük Köyü Demirciler, ilçesi Serik Ulu kök Emin Kök, Türk'ün özünde Türül türül tüten, dili töresi Dağları Toroslar, serin yöresi Yad ellerin bile, gelir göresi Ulu kök Emin Kök, gönül gözünde Dostlarını bekler, hayra yorarmış Uğur, Himmet nerde, diye sorarmış Yoldaşı göçünce, rengi morarmış Ulu kök Emin Kök, göçün güzünde Cansızoğlum neyler, kökleri gezer Ne bir gönül yıkar, ne yoksul ezer Derinlere dalıp, son göçü sezer Ulu kök Emin Kök, ozan sözünde Şiir: Himmet Cansız Dostlar, Dün ulu ozanınımız Ruhi Su'nun da hakka yürüyüş yıl dönümü. Ruhi babanın kendine özgü çok güzel bir sesi vardı. Huzur içinde uyusun.